Moodswings or Midlife Crisis?

I've been experiencing the highest and lowest moods lately. Hindi ko alam kung nagi-enter na ba ako ng midlife crisis? Ito na ba yun?

I never know if I had passed one. But maybe I guess not. I just maybe a lost soul. :)

My thoughts...they are screaming.

Mind you guys, ok naman ako. Haha. But I just cant help thinking, of some thoughts lately about - happiness - contentment and what you really want in life. Ayoko mag-elaborate. Para sa akin na lang siguro iyun.

But I feel weird kasi bakit ngayon ko ito naiisip. Ito na ba yung tinatawag nilang midlife crisis? Naaah.

I miss...

I miss yung mga dati kong ginagawa nun early twenties ko. I know what I really want back then. What makes me truly happy. Yun mafeel mo na ilang beses at halos sagad sa buto na ang ginagawa mo eh di ka makaramdam ng pagod. Ang mararamdaman mo lang eh saya. Yung eternal happiness. Siguro pwedeng matranslate ang eternal sa happiness with peace of heart and mind. Ganun. Basta ung happiness na kakaiba.

Parang kasi ang pakiramdam ko, hindi pa sapat yung happiness ngayon. Na I need to do something. SHARE IT. Tingin ko kasi yun ung endpoint parati if you receive something. You should share. Sa set-up kasi ng trabaho ko ngayon, mga tao at demands, yes - nalimitahan ako.

Umikot ang buhay ko sa trabaho - mga katrabaho at mga issues ng trabaho ko. Puro trabaho.

The next step...

First step siguro muna. Acceptance. Alam ko may problema. That I need to do something about it. - Actually brainstorming stage pa ako. Hindi ko kasi alam kung problema nga ito or moodswings lang. I cant decide sa next step kung wala akong acceptance ng current situation. Labo.

Haay hormones ko lately - hindi maspelling din. Next step will be determined kapag alam ko na yung problema - actually nakalatag na yung sagot. Kailangan ko lang tlaga i-accept.

Haay Ang hirap maging babae.

Linkloves. <3

By the way I got some major discounts by calling Golets.com to reserve a nice rooms to stay in Boracay.

Check out also this Link Directory for free submissions. Web Directories

Hello blog! And I am so baacck! :D

Hello?! Kamusta naman?

First post of the year 2012. Eh malay ko ba kung 2012 na nga ang katapusan ng mundo di ba? Eh hala babalik ako sa kangels confessions ko no. Namiss ko bigla magblog. SOBRA.

Eh kung namiss ko, bakit wala akong post? Haha!

Yun lang. I'm reading my past months post and I realized, I became so negative about people. Actually ayoko yun ganun pakiramdam. Ayoko rin ng nega na post no.

That is why...I stop posting. Gusto kong huminga. Mangolekta ulit ng inspirasyon. Count the blessings.

I believe that I should collect nice and warm thoughts and drop off bad ones. Dont worry parang kanila ko lang napagdesisyunan yun. Hahaha

Kidding aside...I want to be more positive about people.

Kaya heto na.....sisimulan ko ito 1st post ko for 2012 with a....... "Bang!"

Kamusta na si Kangel?

Dumating ang Pasko, bagong taon at nagbirthday po ang inyong abang lingkod eh masasabi kong ok naman ako. Good news and bad news came. Pero mas marami pa rin ang blessings na dumadating. Infernes kay Lord, alam nya talaga mambalanse ng buhay. Winner sya dun sa aspect na yun. Will share some highlights.

Si Kangel naging Baklang Parlorista?

Eh ano pa nga ba mga teh? Lagare kung lagare magtrabaho ang lola mo. Daig ko pa ang tumatanggap ng gupit, manicure, pedicure at kulot sa parlor sa may bandang kanto namin. 6 na araw ang trabaho. Curacha. Babaeng walang pahinga. Ako yun. Haha!

Seriously, I got one consultancy job and some raket from time to time. Di naman ako naghihirap. Mind you, pero tumulong na rin ako dahil kaibigan sila ng mga kaibigan ko. And yes, the price is right. Teeeh :D Seriously again, may goal din akong mareplenish ang depleted savings ko. At bonggang sinagot naman ni Lord ang prayers na ito. Medyo matagal ko itong ipinagdasal mga kapatid. Dahil sa last quarter ng 2011 ito nagsidatingan lahat. God has his reasons and plans. Medyo gusto ko na nga i-figure out kung bakit last quarter nya pinadala ang bonggang blessings na ito. Pero siyempre, ako na binigyan, rereklamo pa ako. Kapal naman ng fez ko mga teh. Kaya siyempre tinanggap ko naman ito wholeheartedly.

Thank you Lord. Bongga kayo. xoxo

Christmas at New Year na Pak na Pak!

This is I think the best Christmas and New Year ever. Well sa natatandaan ko. Haha. Medyo may memory gap na ako eh. Mind you I just remember good things. Tend to drop ung mga pangit na memories.

Magmamayabang na ako. Nakumpleto ko ang Simbang gabi. Sinong lalaban? Haha!

I remember pa may isang simbang gabi pa ako na galing akong gimikan , at halos diretso ako after ng event. Guess what? Pagkatapos ng mass eh para kung gustong pumikit ng mata ko forever. Hahahaha!

Kung mahal nyo ang inyong buhay, wag nyong gagawin ang ginawa ko. Di dapat ito tinutularan. Si Lord talaga ang strength ko during the mass. At di ko ito malilimutan dahil halos saktan ko ang sarili ko sa kakukurot ko para di ako makatulog. Halos magdugo ang balat ko. At makiusap ako sa katabi kong parishioner na pakibugbog naman ako - grabe para lang magising.

One of the memorable ones during the simbang gabi series. In short nakumpleto ko. And I got my wish.

Short cut lang...

I got my wish granted this new year. And mind you it is not something expensive. But this is more than that. It's something lasting. :)

Sabi ko sa inyo di ba? It's the best. :D Plus the family that is complete. The sweetest. <3

I'm 29! Yahoo!!!

Ok.

Sige.

Sinong babae ang matutuwa habang nadadagdagan ang edad nya di ba???? Sinooooo?

I think its - Me. :)

I tell you it will never be a perfect experience. But it's been really a blessed journey. Pwede ngang pang-maalaala ang story ng buhay ko. Every chapter has a highlights. Parang may season 1 2 up to n nga.

Honestly....I've been to ups and downs - depression and extreme joy. God allows me experience the best of life not into standards of the world can offer but on his definition of what truly happiness is.

I felt love everyday. In different forms from different creature --- (oo, sa kahit anong nilalang - puno, paligid, hayop at simpleng bagay) Naisip ko - andami palang forms of love.

Parang ganito --- how do you know it is love? Tingin ko love yun kung when everytime you think of that person, you'll happily smile. Kahit ginawan ka ng masama ng taong yun. Kasi you'll remember good things rather than bad ones.

And Jesus Christ never fails to remind of this moment. Kaya naman napupuno ang love tank ko. Not perfectly full. Just enough. Minsan kulang. But God never fails to make it up.

I'm 29 this year. But I realized a lot of things has happened. I became a mature person. Day by day, I learned to experience His wisdom everyday and share it to those who need it.

Si Lord ang bonggang nagbibigay sa akin rason para maging masaya. Hindi perfect. Nalulungkot pa rin ako paminsan minsan. Pero, iba eh. Feel like he's guarding me.

I learned to gave up that area of my life to Him - my love life. Hindi ko alam kung may darating. But he knows perfectly what I want and my need. my hearts deepest desire.

I will just enjoy kung anong meron ako ngayon.

Kaya super happy and mega uber birthday to me. :D Thank you Jesus for giving me another year.

Special tenkyu talaga sa mga bakla sa USAP - ang SEO Devs , Marketing Feeds team esp sa mga boys na nagekek sumayaw na parang debut ko lang. Sa totoo lang maluha-luha ako sa bulalak. Kasi paborito ako ang mga roses. Next time pink ha. Itodo nyo na teh. Pink roses tlaga favorite ko. Hahahaha.

Super thank you sa mga girls din dahil bonggang nagprepare at nagcolaborate. Alam ko hindi ito magagawa ng mga lalaki lang. Wala silang creativity katulad natin. Aja. Thank you Anne,Raine, Jen, Espie, Malou, Michelle, Mariel. :)

Sa mga nag-greet sa FB, twitter at text. Tumawag sa cellphone. Besty Joy - bonggang overseas call. :D Miss na miss ko na yun.

Sa mga FB fans at followers (charot! Hahaha)...joke lang. di ko po sinasadya na iturn off ang bday reminder. Pero nakakatuwa dahil sa dami nyng humabol, parang naging one week celebration ang bday ko. Winner!

Thank you Kiko for the relak gift evarrr. Besssst giftttt! :) God bless!

Muli Salamat. Mahal ko kayo. And God bless you all. :)

Sabi ko naman di ba si Lord marunong mambalanse ng buhay. Check nyo. Reflect.

Maybe God just whispers something to you right now...

A Test of Friendship

Minsan kailangan mo lang tumahimik. Huminga. Tumahimik ulit. At huminga.

Ang katahimikan ang magbibigay daan sa iyo para makapag-isip ng mga tamang salita na pwedeng sabihin. Kausapin ang Diyos at humingi ng tulong. Para malinawan ka kung ano ang dapat at tamang gawin.


Ngayon, ano pakiramdam mo?

Galit, Awa, Lito, Inis.

Puro negative eh. Sasabihin ko pa ba ang mga nararamdaman ko. Siguro ibabaon ko na lang sa limot.

Palilipasin....

At palalagpasin.


Isang bahagi ng sarili ko na nag-iisip na bigyan sila ng pagkakataon para makapagpaliwanag. Ang sarili ko. Gusto ko rin magpaliwanag. Para makiuso lang. Hehe. After all everybody deserves a second chance. Di ba?


Alam mo yung pakiramdam na yung puso mong pula...eh may nakapalibot na usok na nanunuot sa mga unang layer ng balat ng puso mo. Tapos ang bigat dahil yung usok na yun, hindi nawawala. Andun lang nakapalibot. Naghihintay ng pagkakataon na manuot sa kailaliman.


Yun ang puso ko ngayon.

Sana umalis na yung usok na yun.

Ang bigat sa pakiramdam. Hindi na ako makahinga.

Nakakapagod yung pakiramdam na ito.


- - - - - - - -


A Test of Friendship.

Minsan lang no... may mga expectations ka.

Nag-expect ka.

Eh hindi na-meet.

Sinong may kasalanan?

Hindi ba yung nagkaroon ng expectations?


Siguro nga kasalanan ko. Akala ko....itinigil ko na ang pagiging idealist eh. Eh mukang hindi pa pala.

Akala ko itinigil ko na ang paniniwala sa mga Fairytale. Eh haler. yung post ko nga "Fairytale" pa din ang title.

Bilog ang mundo.


May mga kaibigan akong itinuring kong kaibigan at siguro I overly trust. Even my life. Kaya kong ipagkatiwala sa mga taong ito.

And why is my trust that I give to people just being thrown away like that?

Hindi ko alam. Siguro dahil sa "expectations" ko. Ako talaga siguro yung may kasalanan. nag-expect ako. At hindi nila kayang i-meet. So ako pa rin yung may kasalanan talaga.

Gusto ko sanang tanggapin yun. Oo kasalanan ko.


Pero dahil blog ko ito. Pwedeng magsalita?


First time kong ma-experience na tratuhin na parang basahan sa kalye hinila-hila. Ang pag-isipan ako ng masama na pati pang-aagaw ng boyfriend eh gagawin ko at lastly.... ipasa na parang bola kasi yung isang player eh pagod ng maglaro at gusto ng mamahinga.

Alam nyo ung pakiramdam nun?


The worst feeling for me is -- kaawaan ang sarili.

Ayoko ng ganun pakiramdam. At yun ang naramdaman ko just recently.


Therefore...isa akong bobo at tangang babae. Hinayaan ko ang mga tao na ipa-experience ang ganitong pakiramdam.


Yes. Isa akong taong mahina, tanga at bobo.

Dahil ibinigay ko ang tiwala ko sa mga taong ito ng ganun lang.

"Fairytale"

Hindi ko masisi ko ang ilang mga tao ay sumuko at mamahinga panandalian sa paghahanap o kahit paghihintay ng pagmamahal.

They been waiting for this all this life. They were rejected many times already. Masakit yun. Yung sakit ba na nakakamanhid.

Kailangan ng oras para maghilom ang mga sugat na dala ng mga di magagandang karanasang ito.

Sa bawat tao na nariringgan ko ng istorya ng buhay na katulad ng ganito, hindi ko maiwasang ikumpara ito sa buhay ko.

I was left alone by those people that I have allowed to enter my life. Siyempre, minahal at itinuring kong isang magandang alaala ang mga oras na nakasama ko ang mga taong ito.

At katulad ng taong nakakwentuhan ko ngayong gabi, parehas kaming naging biktima ng pagkakataon at mga desisyon ginawa namin sa mga buhay namin.

Pero katulad ng sinabi nya, si Lord lang naman ang nakakaalam ng mga bagay na susunod na mangyayari. May dahilan ang lahat. Siguro maiintindihan din namin yun pagdating ng takdang panahon.

Siya yung nagkuwento pero, ako yung nakaramdam ng lungkot. He is sad. He felt hopeless. Like me.

I hope someday, we will be given another shot for love. At sana this time, sa amin kakampi ang tadhana. Kami naman yung next set ng mga taong sasaya. Matagpuan na namin ang mga prinsipe at prinsesa ng mga buhay namin. Sana dumating na sa amin ang katagang - "...and they live happily ever after..."

Sana dumating na nga yun no? Sana. Sana. Sana.

Maniniwala na lang ako. Ito na lang ang meron ako. :)

Reasons to Smile

Life is perfectly mysterious and unpredictable.

Weeks back, I almost fall in love with a guy. And then last week I just realized, I'm not. It's not love. It's just an emotional attachment.

Today, I realized I am physically attracted to a guy I barely known.

Do I like him? Yes. But am I in love.? No. Maybe not yet.

Blaaah.

Do I want to be in love? Im not sure. I don't know what love is anymore.

But I want to be in love.

My life is complicated as it seems but I'm happy. God has allowed me to experience these things and learn from it.

My God maybe allows it. So I can complete this whole life experience while I'm here on earth.

God is sending me reasons to smile everyday. I may not be the happiest girl with special someone in her life. But I'm contently happy.


I felt like God is looking at me closely. His holy glance is on me. I'm overwhelmed.

Thank you Lord for allowing me to experience new things everyday.For making me smile like you always always do.