Monday, July 06, 2009

The Secret...

Gusto ko ng maniwala sa documented film na The Secret. Dahil halos lahat ng nasusulat ko, it is all happening. Not all. But most of them. And since mas positive ako kaysa negative, all positive things happened to me.

Hehe. To continue the article..heto na.

Somehow I miss the the flat organization. Why? Lahat kasi ng request sa isang tao mo lang sinasabi and in a matter of hours, malalaman ko na results. Or executed agad. Haha. Hindi mahigpit. Minsan kahit verbal request lang, oks na.

When I'm in flat organization, I miss the systematized process. Haha ang gulo ko no. Somehow, in the middle of adjustment period. Accepting the process again. After all, wala naman perfect. I came to accept it noon pa.

So therefore, naga-adjust pa tlaga ako.

USAP people are nice. Siyempre marami pa rin akong hindi nakakabond sa kanila. I' m usually quiet these past few days dahil na rin paga-adjust tlaga or dahil kinikilalala ko pa sila. At ganun din sila sa akin. Pero siguro in time...hehehee. malalaman din nila kung gaano ako kadaldal...hahahaha!


What I'm missing really are my colleagues sa SEER na super close ko. Idee, Ruel and Ging. Isama ko na si Rolly (baka magtampo pa) sa mga namimiss ko din. He presently works in SG. Ayun....I am missing our lunch breaks, merienda breaks at ang mga Starbucks coffee dates. hehehe. Haaay...sana may maka-coffee bonding din ako dyan sa USAP. hehehe.

FYI. Kofiholic ako. :)

At sana matuloy ang paglipat namin sa Cybergate 3 or sa The Fort. hehehe. Pls.

Dito na muna. Tinatamad akong pumunta ng SEER. ano baaaa. haay.

Saturday, June 13, 2009

Kangel Changes... : )

I've been reading blog post lately from a very dear friend of mine. Her realizations in life made me think my own realizations too. I forget to list down my realizations lately. Sobrang busy kasi at sobrang daming nangyari.


To update you guys, I am now joining a new company. Malungkot at masaya ako at the same time. Why? Malungkot ako dahil biglaan ang lahat plus ung mga maiiwan kong mga kaibigan. I have been very close to them na. Masaya ako kasi isang bagong area where I will learn a lot especially in management which is my dream. I'm happy that God has given this break. :) I'm so overwhelmed positively and negatively. But I made this decision throughly. Pinag-isipan ko talaga ito. Wherever he wants me to be...Pupunta ako dun. I made a lot of choices in my life
lately at hindi ko naman tlaga pinagsisihan ang lahat. Continous learning sa akin ang bawat chapter ng libro ng life ko. I will admit that I do have some regrets...pero mas marami kasi ung blessings, ung learning, at friends na nakikilala ko along the way. And I think these are the most important to think. That somehow along the way, these friends made a difference in my life. At ganun din ako sa kanila. I have served my purpose. And now...I am really ready to go. :)

Sinabi ko noon na dalawang bagay lang ang makakapagpa-stay sa akin sa isang company.
1. The boss should trust me that I can do my job.
2. I learn continously in my workplace thru people. (Pwede din dahil sa mga kasamahan ko kung bakit ako nakakapag-stay na happy ako na kasama sila. And we share what we know. Hindi lang office stuff but I value personal information as well.)

Naging mahirap sa akin ang pagde-decide kasi....naibigay naman nila ang mga bagay na yun sa akin. But I decided to go because of a career move. Gusto kong mag-grow sa craft ko. At kung ano ang alam kung gawin. To lead and learn more. Maybe I just feel like that need. Noon ko pa yun nararamdaman. I waited and someday wish for it. Hindi naman ako naiinip eh. Yun nga lang may dumating. Yun pa yung hindi ko inaasahan.

Weighing pros and cons...I decided to go. :)


to be continued (2)

Thursday, April 02, 2009

Bahala na...kangel

Haay...blogging again. Ngayon lang nakalibre. Promise ko pag nagsimula na akong magwork tuloy-tuloy na naman yun. Kaya...heto na talaga ang pagkakataon ko.


What I have been doing lately?

Isa lang naman. TRABAHO. Pero may mga bagay akong nararamdaman lately sa trabaho ko na siyempre di ko naman pwedeng ibroadcast sa madlang blogosphere. Halos lahat yata ng kakilala ko eh pwedeng makapagbasa neto. Kaya dapat filtered. Hehe. Okay pipilitin ko.


Sometimes, I feel like I wasn't given the opportunity pero minsan I feel like I am not working at my 100%...minsan naman parang nagtatrabaho ako ng sobra na pagud na pagod na ako. Minsan di ko na alam ang gusto kong maramdaman at isipin. Naggo-go with the flow na lang ako.

Kahapon nasa client kami sa SSS. Nakakita ako dun ng chapel. Later that afternoon, pumasok ako ng chapel, marami akong binuhos sa Kanya, well he knows my thoughts naman. I just need to say it for release.

Ewan ko ba...for the first time..hindi lovelife ang issue ko...kundi "other" problem. Oh well siguro bothered lang ako. Yun lang siguro yun. Basta there is something in me...an issue that me and God is talking about. Hindi ko rin alam ang gagawin ngayon. Pero heto....i am just letting him drive the car of my life. I can't tell it here. Basta ang alam ko lang....may reason kung bakit andito at andyan pa ako. And I will just served my purpose saan man at kailan man ako kailangan. At dahil dyan, kinalabit rin ako ni Lord to work some of my personal issues. Alam ko this is for the greater good. I decide to be positive on that. Alam ko wala pang binigay sa akin si Lord na lesson sa isang instance o situation na hindi ko nagamit sa future.

Yun lang talaga medyo bothered ako. :)

But thinking positively....hindi naman nagfail si Lord na icomfort ako. He comforts me everyday. He gives peace to my trouble mind and longing heart. Grabe...siya ang lang tlaga ang dahilan kung bakit ako masaya....kung bakit ko tini-take ang bagay positively. Ilang months na lang....alam ko kailangan ko i-embrance fully ang idea. For now....hindi ko muna papatayin na ang hope at faith na ito sa heart ko. Bahala na :)


Sideways...
Kapag nakikita ko sila....minsan wini-wish ko na maging sila na lang. Boto naman ako sa kanilang dalawa. Pero bakit ganun? Parang masaya ako at nasa-sad din at the same time. Ano ba talaga?

Bakit ko ba kasi nagugustuhan yung mga taong may problema sa pagpaprioritize ng mga bagay bagay?

Ilang linggo ko na rin syang hindi nakikita at nakakausap. Buhay pa kaya yun? Dahil ba yun sa mga sinabi ko sa kanya kaya di sya nagpapakita sa akin o sa amin?

Kailangan ko lang tanggapin muna kung nasaan ako ngayon. I know God will deliver me from here. Bahala na kayo sa akin Lord.

Ang tagal mo naman dumating.

Bahala na.... :)









Wednesday, March 18, 2009

Changes...

Ok blog time. before anything else... Haha.

Ang sakit kasi ng ulo ko at hindi ako makapagtrabaho. Heto nga at nilalantakan ko ang french fries na kabibili ko sa mcdo plus bumili pa ako ng palitaw kay kuya tindero sa corporate center na sinamahan ko ng malamig na mango shake galing Frutas. Saraaaap. :)



Kamusta si kangel?

"After all the stops and starts".

I've decided to start a change. A change from inside to outside. Oo na...magtataka kayo? Hindi ko rin alam kung ano pinagsasabi ko. Basta nasa isip ko lang sya lately. Tapos nagmanifest na lang....Ching! Parang katulad ng documentation sa "The Secret"....alam ko may nangyayari sa akin. Hindi ko pa alam kung para ito sa kabubuti ko...Pero lahat ay nasa version "Beta". Si Kangel Beta version 1.0.0. Nasa sa akin naman kung tingin ko ok eh. Eh di itutuloy ko lang.

To answer the question pala...OK ako. :)

Knowing my weaknesses and strengths.

Bukod sa alam ko ang mga weaknesses ko, bawat taon pala ay napansin ko na wala pa rin pala akong pinagbago... Hindi ko na enumerate ang mga weaknesses ko, pero nakaka-alarm din na wala akong ginagawa para ma-overcome ito. That't the sad story. Tingin ko hindi lang sa akin kundi sa maraming tao din. Haay...

Lately ko lang nalaman ang mga strengths ko na hindi ko ginagamit. Because I am so busy concentrating on my weaknesses. And so I came to a plan...na drastically...magbabago ng konti sa akin. I hope it is for the best.

I decided to just let go of all the hopes I had with thoseI tag "special someones". Ayoko na kasi talaga. It is just so tiring para sa akin. Ngayon I'm on my own. I will just to apreciate me...my worth just as God wanted me to do first.

Ngayon, I begin to avoid all the guys that has somehow related to my past. Binibigyan ko lang ng space ang sarili ko. This is just for a time. Hindi ito magtatagal. Hindi ko alam kung significant din itong ginagawa ko. Pero I think it is. Giving space...and time and bringing back the worth for myself that was loss. It helps. Healing comes deeply now...entering super deep roots. Cleansing each deeply rooted dirt covered scar... (haay)

Gusto ko muna tapusin ang section na ito. :)


Only God knows, my thought, my dreams, my wants, my hopes, my disappointments, my pains, my rants, my plans, including evil plans. Alam nya lahat ang tumatakbo sa isip ko.


Pero in the end of it all....alam ng Diyos na gusto ko lang talagang masaya at the end of the day. He never fails to give me that blessing everyday of my life. At kung may mga bagay man na hindi nya pa maibigay sa akin. I know it is for the best. He doesn't want me to be hurt badly. Alam Nya kung ano ang pwedeng gawin sa aking ng sobrang galit.And God does not want me to loss my smile, my laughter. Alam ko...dahil naransan ko yun lahat.


I will praise the Lord when I win. I will praise the Lord even when I lost. - "Facing Giants"

I will praise the Lord forever for His goodness is upon his faithful servant.

Monday, March 16, 2009

Sorry....

Okay, I just need to write on this...at matutulog na ako.


Si Lord talaga, sa araw araw na ginawa nya, parati nyang pinapaalala sa akin ang mag-forgive. Haay. At dahil sa walang patumangga nyang reminder sa akin, expert level na rin ako. Hindi nagtatagal sa akin ang galit at sama ng loob. Madali lang akong magpatawad.

If I have 5 circumstances which includes persons, pangyayari o kahit ano na pwede mong sabihan ng pagpapatawad.. - ok heto sisimulan ko na.


Sorry....

1. Una, gusto kong patawarin si SFC guy na nanakit sa akin lately. Napatawad na naman kita nung chapter assembly pa lang. Kahit paulit-ulit ka na. hehe. Sana lang wag ka na mamis-sent. Pls lang. nakakainit talaga ng ulo. Para kasing nanadya eh. Sorry rin sa mga masamang nasabi ko sa iyo. Inis lang talaga ako noon. :)

2. Sa mama ko, sorry kasi nag-init ulo ko kanina. Sorry mama. PMS. :(
3. Kay Robin Go at Raul Gulla...Sorry.
4. Sa sarili ko...na napapabayaan ko na sa sobrang pagpupuyat. Bumigay na ang katawan ko kahapon sa sobrang pagod.
5. At sa iyo Lord because I've sinned in my thoughts, in my words and in my actions. Sorry po.


Gudnyt all.